Kelime Üzerine Sayılar bir bütün değildir. Ardışığı olanın bir öncesi vardır ki “üç”, “bir”in torunudur. Kelimeler ise ardışıktır. Birbiriyle ilişkisiz üç cümle oluşturmak mümkün değildir. Hatta iki kelime çoğu zaman birbirinin zıttı bazen ortağıdır. Anlam vücutken, kelime anlamın çıplaklığını örten kumaştır. Bütün diller birer cenindir ve en ortak anlamı insandır. Duygu ise bir süreç değişimidir, bu yüzden matematiksel bir yönü vardır. Ancak insanlar matematik yoluyla cümleler kurmazlar ya da kelime denklemleriyle problem çözmezler. Oysa ölçülebilir olan gelişmeye müsaittir ve “kalite” için yapılabilecek ortalama tanımlardan biridir.
Bir dilin muhtevası o dilin neyle beslendiğinin göstergesidir. Damarın rengi, o damarda dolaşan kanın rengidir. Dil hakkında söylenebilecek her türlü kişisel düşünce kabul edilebilir. Ancak bir dilde olanın bir başkasında olmadığı düşüncesi müstesna. “İnsan” kelimesi iki heceden oluşsa da tek anlamlı bir cümledir. İki farklı koordinatı gösteriyor olsa da bakışlar, gözün gördüğü tek bir dünyadır. yaşam da aynıdır her yerde. Bugün tek sesli bir dil oluşturulmak istense, ağızdan çıkan en zahmetsiz ses neyse onu seçip gerisinde ne varsa unutmak gerekir. Zira “ölmek”, susmakla telif edilirse, “yaşamak” tek bir sesi fısıldayabildiğinden emin olmaktır. Ne de olsa kelimeler bir döngüdür. Şekerin tam olarak ne anlama geldiğini anlatabilmek için baklavaya ihtiyaç duyarım. Oysa baklavanın şekersiz bir tanımı mümkün müdür bilemiyorum.
_________________________________
